Απόκομμα τύπου

Θα ‘ναι (όλοι) κοντά μας
Θα αλλαξουν, θα εκσυγχρονίσουν, θα είναι η φωνή μας και ο άνθρωπος μας, θα είναι κοντά μας 24 ώρες το 24ωρο. Στο φόρτε της η συνθηματολογία προ εκλογών. Όμως τι μένει και πώς επηρεάζει τους ψηφοφόρους; Ο κοινωνιολόγος δρ Ν. Περιστιάνης εκφράζει την άποψη ότι τα συνθήματα, όταν είναι προσεγμένα και ρεαλιστικά, επηρεάζουν θετικά τον ψηφοφόρο, σε αντίθεση με τον επικοινωνιολόγο Α. Χατζηκυριάκο, που θεωρεί ότι τους αποδίδεται υπερβολική σημασία, αφού δεν προσθέτουν ούτε μία ψήφο.

ΓΡΑΦΕΙ
ΚΑΤΙΑ ΣΑΒΒΑ

Σαν διαφημιστικά μηνύματα για αγορά προϊόντων ηχούν τα συνθήματα με τα οποία πλασάρουν την υποψηφιότητα τους οι υφιστάμενοι βουλευτές αλλά και φιλόδοξοι νέοι πολιτικοί από όλα τα κόμματα, πλην του ΑΚΕΛ, το καταστατικό του οποίου δεν επιτρέπει προσωπική προβολή, με μόνη διαφορά ότι οι βουλευτές άμα τη εκλογή τους δεν…επιστρέφονται όπως τα πρώτα στην περίπτωση που διαπιστωθεί ότι δεν κάνουν αυτά που υπόσχονταν!

Θα ήταν ευχής έργο αν είχαμε ταυτόχρονα στη Βουλή ένα… «δικό μας άνθρωπο», αν είχαμε κάποιον «κοντά μας όταν τον θέλαμε», αν οι βουλευτές μάς καλούσαν για να «σχεδιάσουμε μαζί το νέο μέλλον» (παρότι δεν έχουμε ιδέα ποιο μπορεί να ήταν το παλιό), αν είχαμε «τη δική μας φωνή» στη Βουλή. Η αποχή θα ήταν ελάχιστη αν όντως με την ψήφο εκλέγαμε «μάχιμους πολίτες», «κερδίζαμε την Άνοιξη που μας αξίζει», «αλλάζαμε προς το καλύτερο», «παίρναμε θέση δίνοντας συνέχεια». Η Βουλή μας θα ήταν πράγματι παράδειγμα για άλλα κοινοβούλια αν κάναμε «επιλογή…αξίας», αν «αλλάζαμε συχνότητα», αν μας έλεγαν «μόνο αλήθεια», και «φτάνει» στο κατεστημένο, αν γινόταν «εκσυγχρονισμός και ανανέωση», αν ξεχωρίζει η «εντιμότητα και εμπειρία». Όλα όσα δηλαδή μάς υπόσχονται οι υποψήφιοι. Όλα όσα μας υποσχέθηκαν και πριν πέντε και πριν δέκα χρόνια. Αλήθεια, πόσο μετρούν τα σλόγκαν για έναν υποψήφιο; Πόσο μετρούν για τον ψηφοφόρο την ώρα της κάλπης;

Υπερβολική σημασία
O σύμβουλος επικοινωνίας Ανδρέας Χατζηκυριάκος (σημειώνεται ότι είναι διευθύνων σύμβουλος στην εταιρεία Γνώρα που ανέλαβε την επικοινωνιακή πολιτική του ΔΗΣΥ) θεωρεί ότι δίνεται υπερβολική σημασία από τους υποψήφιους στα συνθήματα, ειδικά όταν κατεβαίνουν με κόμμα το οποίο έχει το δικό του σύνθημα. Ο κ. Χατζηκυριάκος σημείωσε επίσης ότι το σύνθημα είναι κάτι το οποίο δεν μένει στον ψηφοφόρο, εκτός σε σπάνιες περιπτώσεις αν είναι κάτι τόσο έξυπνο. Μας κάλεσε δε να ανακαλέσουμε στη μνήμη μας όχι σύνθημα υποψήφιου βουλευτή πριν πέντε χρόνια αλλά ακόμη και υποψήφιου Προέδρου της Δημοκρατίας. Θυμάται αλήθεια ο μέσος ψηφοφόρος το σύνθημα της προεκλογικής του Τάσσου Παπαδόπουλου παρότι εξελέγη από τον πρώτο γύρο, ή προηγουμένως του Γλαύκου Κληρίδη ή πριν οκτώ χρόνια του κ. Χριστόφια; Με αυτόν τον τρόπο ο κ. Χατζηκυριάκος εκτιμά ότι το σύνθημα δεν προσθέτει ούτε και μία ψήφο στους υποψήφιους βουλευτές, μάλλον αφαιρεί αν αυτό είναι διφορούμενο ή προκαλεί. «Το σύνθημα δεν θα φέρει ούτε ένα σταυρό προτίμησης, ενώ διατρέχεις τον κίνδυνο να απωθήσεις ψηφοφόρους αν αυτό είναι αμφιλεγόμενο» είναι η θέση του κ. Χατζηκυριάκου, ο οποίος έκανε μάλιστα λόγο για μιμητισμό που παρατηρείται όσον αφορά τη συνθηματολογία τόσο μεταξύ υποψηφίων όσο και μεταξύ εκλογικών αναμετρήσεων.

Όχι μεγάλα λόγια
Από κοινωνιολογικής πλευράς πάντως ο κοινωνιολόγος Δρ Νίκος Περιστιάνης του Πανεπιστημίου Λευκωσίας θεωρεί ότι το σύνθημα έχει κάποια σημασία καθώς συμπυκνώνει σε λίγες λέξεις τα χαρακτηριστικά του προϊόντος, ή της υπηρεσίας ή του ανθρώπου στην προκειμένη περίπτωση που προωθείται σε μια εκστρατεία. «Το σύνθημα που προωθεί ένας υποψήφιος υποτίθεται ότι υπενθυμίζει, δεν δημιουργεί εντύπωση εκ του μηδενός, συμπυκνωμένα τα κύρια χαρακτηριστικά μέσα από τα οποία θα έπρεπε να τον θυμάται ο ψηφοφόρος» εξηγεί ο Δρ Περιστιάνης. Συνεπώς, συνεχίζει, ένα σύνθημα δεν είναι εύκολο να κτίσει εικόνα για ένα άτομο το οποίο είναι άγνωστο στο κοινό. «Ένας υποψήφιος που ψηφίζει ένα συγκεκριμένο κόμμα είναι καλά να θυμάται ένα πρόσωπο και έναν αριθμό», σημειώνει, φέρνοντας ως παράδειγμα τον Έλληνα πολιτικό Στέφανο Μάνο ο οποίος ήταν ιδιοκτήτης ταξιδιωτικού γραφείου και ήθελε να εκλεγεί βουλευτής. «Κατέβηκε με σύνθημα ‘βάλε ένα πκ στον τάδε αριθμό του Μάνου’» εξηγεί ο Δρ. Περιστιάνης δείχνοντας ακριβώς έναν απλό και πρακτικό τρόπο για να μείνει ένα σύνθημα. «Η φόρμουλα επιτυχίας για έναν υποψήφιο είναι να είναι μετρημένος», προσθέτει. Απαντώντας στο ερώτημα αν ο ψηφοφόρος δελεάζεται από τα συνθήματα, εξηγεί ότι «ναι, αυτό μπορεί να γίνει ακόμη και αν ανήκει σε ένα κόμμα, αποζητά ωστόσο κάτι καινούργιο. Εδώ πρέπει να εστιάσουν και οι υποψήφιοι, ειδικά οι νέοι. Να πείσουν ότι δικαιούνται μαζί με τους παλιούς έναν σταυρό προτίμησης», εξηγεί. Ο Δρ. Περιστιάνης θεωρεί, ωστόσο, και εδώ ότι η θέση του ταυτίζεται με του κ. Χατζηκυριάκου, ότι τα συνθήματα πρέπει να είναι ρεαλιστικά. «Πολλές φορές όσοι βγαίνουν με υπερβολικά συνθήματα είναι άγνωστοι στην κοινωνία. Πώς να σε πείσουν, όταν δεν τους ξέρεις, ότι όχι μόνο θα εκλεγούν αλλά θα πάρουν το κόμμα τους σε μια νέα κατεύθυνση;» διερωτάται. «Σήμερα οι πολίτες θέλουν να ακούνε μετρημένα και ρεαλιστικά λόγια από τους πολιτικούς. Βαρέθηκαν τις μεγάλες υποσχέσεις. Τις θεωρούν κοροϊδία. Θα επιλέξει υποψηφίους υφιστάμενους βουλευτές που θεωρεί δοκιμασμένους αλλά και νέα ονόματα που ωστόσο υπόσχονται κάτι μικρό, θα φέρουν μια φρεσκάδα, όχι επανάσταση» μ καταλήγει. Των πιο πάνω λεχθέντων μόνο η κάλπη θα αποφανθεί για τη νέα Βουλή και θα εξαργυρώσει ή θα… καταβροχθίσει τα συνθήματα αφήνοντας εκτεθειμένους τους εμπνευστές τους. Η μόνη που δεν έχει πάντως να ανησυχεί, αν εκλεγεί, είναι η Χριστιάνα Ερωτοκρίτου του ΔΗΚΟ αφού σύνθημα της είναι το… «Συνθήματα τέλος»!

Τα… μεγάλα συνθήματα
Ενδιαφέρον πάντως έχουν και τα συνθήματα που επέλεξαν και τα ίδια τα κόμματα για να στεγάσουν την προεκλογική τους εκστρατεία. Σε αντίθεση με αρκετά υποψηφίων βουλευτών, τα κομματικά συνθήματα φαίνεται να κινούνται στα πλαίσια που έθεσαν οι Δρ. Περιστιάνης και Χατζηκυριάκος. Ρεαλιστικά ή κοντά στις απαιτήσεις των κομματικών ψηφοφόρων. Το κυβερνών κόμμα ΔΗΣΥ προτάσσει τη συνέχεια με «Σταθερή πολιτική», θέση αναμενόμενη καθώς οποιαδήποτε αναφορά που θα συνιστούσε αλλαγή θα σήμαινε δική του αποτυχημένη συνταγή. Το ΑΚΕΛ απευθύνεται στους ψηφοφόρους με σύνθημα «Μπορείς να κάνεις τη διαφορά», ενώ το ΔΗΚΟ επιλέγει να αναφερθεί ονομαστικά στην Κύπρο αφού το εθνικό θέμα είναι πρωτεύον στην ατζέντα του. «Η Κύπρος μπροστά», είναι το σύνθημα, ενώ εδώ και καιρό διαβάζουμε το σύνθημα της ΕΔΕΚ σε λεωφορεία: «Υπερασπιζόμαστε τη συνέχεια της ΚΔ». Η δε Συμμαχία απευθύνεται στους πολίτες που βίωσαν την κρίση «Ώρα να σταθούμε στα πόδια μας». «Με αλληλεγγύη μπορούμε», είναι το σύνθημα του Κινήματος της κ. Θεοχάρους που θέλει να εμπεδώσει στους πολίτες το όνομα του. Τέλος οι Οικολόγοι που οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ως το πιο συμπαθητικό κόμμα για τους ψηφοφόρους, ζητά εξαργύρωση: «Κάνε το like ψήφο στην κάλπη».
Ο κοινωνιολόγος Δρ Περιστιάνη θεωρεί ότι τα συνθήματα, όταν είναι προσεγμένα και ρεαλιστικά, επηρεάσουν θετικά τον ψηφοφόρο, σε αντίθεση με τον επικοινωνιολόγο Α. Χατζηκυριάκο, που θεωρεί ότι τους αποδίδεται υπερβολική σημασία.